Aleksander Rombowski
Biografia
Aleksander Rombowski urodził się w 1899 roku w Mielcu jako syn nauczycieli. Szkołę elementarną ukończył w Tarnowie, a od 1909 roku kontynuował naukę w tamtejszym gimnazjum. Ze względu na wybuch I wojny światowej w 1914 roku musiał przerwać naukę. Egzamin maturalny zdał dopiero w 1921 roku w Rzeszowie. W tym samym roku podjął studia na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, po czym przeniósł się na Uniwersytet Jana Kazimierza we Lwowie. W międzyczasie pracował jako nauczyciel w lokalnych szkołach. W 1925 roku uzyskał dyplom jednorocznego Studium Pedagogicznego, a w 1930 roku dyplom nauczyciela szkoły średniej w zakresie historii i historii literatury polskiej.
W latach 30. XX wieku pracował jako nauczyciel gimnazjów na terenie Łomży, Częstochowy, Łodzi i Kielc. Równocześnie pisał artykuły dotyczące historii literatury polskiej, które publikował w kurierze Literacko-Naukowym, Ilustrowanej Rewii Tygodniowej, Głosie Porannym oraz Literaturze Łodzi. W czasie II wojny światowej udało mu się wydostać do Związku Radzieckiego, gdzie pracował w szkolnictwie organizowanym przez Związek Patriotów Polskich w Tyflis w Gruzji.
W 1946 roku powrócił do Polski i osiedlił się w Łodzi, zostając pracownikiem archiwum miejskiego. W 1948 roku przeprowadził się do Wrocławia, podejmując pracę w Wojewódzkim Archiwum Państwowym, a później w Bibliotece Uniwersyteckiej przy ulicy Karola Szajnochy. W tym czasie dokonał segregacji archiwaliów, a także publikował artykuły historyczne dotyczące dziejów Śląska. Pisał m.in. do: Odry, Sobótki, Zarania Śląskiego, Zeszytów Naukowych Uniwersytetu Wrocławskiego, Zeszytów Naukowych WSP w Opolu. W 1950 roku uzyskał stopień naukowy doktora nauk humanistycznych w zakresie filozofii na Uniwersytecie Wrocławskim, a w 1956 roku stopień docenta. Ukoronowaniem jego kariery naukowej było nadanie mu w 1964 roku stopnia profesora nadzwyczajnego.
W 1962 roku przeniósł się na cały etat do Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Opolu, zostając nauczycielem akademickim. Otrzymał w Opolu mieszkanie na Osiedlu Chabrów. Aleksander Rombowski według opinii swoich przyjaciół nie dbał o zdrowie. Nie korzystał z wczasów leczniczych, ani z pobytów w sanatoriach. W kwietniu 1965 roku, po ostrym ataku pęcherzyka żółciowego, pogotowie zawiozło go do szpitala przy ulicy Katowickiej, gdzie zmarł. Został pochowany na cmentarzu w Półwsi.