Eugeniusz Cieśla

Eugeniusz Cieśla urodził się 8 sierpnia 1922 roku w Mielcu. Był geologiem, specjalistą geologii złóż rud metali, a zwłaszcza złóż żelaza, związanym z Państwowym Instytutem Geologicznym.

Wykształcenie ukończył na Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, gdzie w 1951 uzyskał dyplom inżyniera nauk technicznych i magistra geologii. W krakowskim i warszawskim PIG brał udział w kartowaniu geologicznym i pracach nad złożami rud, zwłaszcza w rejonie świętokrzyskim, częstochowskim i Karpat.

Od lutego 1952 był zatrudniony w PIG, a po przeniesieniu do Warszawy pracował w Zakładzie Złóż Rud Kruszców. Pełnił funkcje kierownicze: adiunkt w 1954, kierownik Sekcji Świętokrzyskich Złóż Rud (1954–1956) i kierownik Pracowni Staropolskich Złóż Rud Żelaza (1956–1959). Od października 1959 do listopada 1961 pełnił obowiązki kierownika Zakładu Złóż Rud Żelaza. W 1962–1963 był oddelegowany do Demokratycznej Republiki Wietnamu jako Kierownik Polskiej Ekspedycji Geologicznej, prowadząc prace dokumentacyjne złoża limonitowych Quý Xa i szkoląc wietnamską kadrę geologiczną. Po powrocie objął stanowisko Kierownika Zakładu Złóż Rud Żelaza i kierował nim do 1973, nadzorując poszukiwania osadowych rud żelaza i magnetytowo‑ilmenitowych.

W latach 1973–1977 kierował Grupą Problemową Osadowych Złóż Rud Żelaza, a następnie opracował mapę metalogeniczną jury górnej w skali 1:50 000 na arkuszach Opoczno, Przysucha, Końskie, Niekłań i Krasna. W latach 1977–1980 prowadził badania iłów ochrowych w liasie świętokrzyskim, a w latach 1981–1987 – opracował (wraz z Leszkiem Lindnerem) arkusz Końskie Szczegółowej Mapy Geologicznej Polski w skali 1:50 000. W 1987 przeszedł na emeryturę.

W latach 1989–1990 pełnił funkcję Głównego Koordynatora Szczegółowej Mapy Geologicznej Polski w skali 1:50 000, a w latach 1993–1996 opracował arkusz Niekłań tej mapy. Od 1986 do 2005 był członkiem Komisji Zasobów Kopalin przy Ministrze Ochrony Środowiska.