Krzysztof Franciszek Szczygieł
Biografia
Krzysztof Franciszek Szczygieł urodził się w Mielcu 26 marca 1929 roku. W 1954 ukończył studia medyczne na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Krakowie. W latach 1959–1961 pełnił funkcję głównego chirurga Wojskowej Dywizji Pancernej Pomorskiego Okręgu Wojskowego, a jego stopień to kapitan WP. W 1962 obronił pracę doktorską „Wyniki leczenia chirurgicznego nowotworów tkanek miękkich” (promotor: prof. dr hab. med. Jan Oszacki). Był członkiem Towarzystwa Chirurgów Polskich w latach 1962–1985 oraz Zespołu Badań Nowotworów WHO w Genewie i w Mediolanie (1965–1980). W 1980 habilitował się pracą „Czynniki prognostyczne u chorych na melanoma malignum”.
21 września 1985 przyjął święcenia kapłańskie. W 1987 został docentem na Wydziale Filozoficznym PAT. W latach 1988–2000 był dyrektorem Międzywydziałowego Instytutu Bioetyki PAT. Od 1993 pełnił funkcję członka Komisji Etyki Lekarskiej Polskiej Akademii Umiejętności w Krakowie. W 1994 został profesorem bioetyki na Wydziale Filozoficznym PAT, a w 1998 uzyskał tytuł profesora zwyczajnego nauk humanistycznych Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II.
Harcmistrz Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej, członek Rady Naczelnej ZHR w latach 1999–2003. Od 2000 roku był Archidiecezjalnym Duszpasterzem Młodzieży Harcerskiej. W ramach pracy harcerskiej był m.in. drużynowym 39 KDH im. Zygmunta Wyrobka oraz szczepowym Szczepu Szarej 7.
Był autorem licznych prac z dziedziny medycyny, filozofii i teologii, zwłaszcza publikacji bioetycznych, medycznych i etycznych. Jego dorobek obejmuje m.in. publikacje z zakresu bioetyki oraz inne publikacje naukowe i teologiczne.