Marek Jamrozy
Biografia
Marek Jamrozy urodził się 16 czerwca 1944 roku w Mielcu. Jego rodzina mieszkała na krakowskim Kazimierzu.
W 1963 roku związany był z krakowskim środowiskiem muzycznym. Zadebiutował w big beatowej grupie Czarne Koty, a następnie zasilił zespół Ryszardy, a potem Szwagry, z którym nagrał utwory radiowe, które ukazały się w 2017 roku na płycie Zrobimy huk (Kameleon Records). Archiwalne nagrania z lat 1965–1969 ukazały się wcześniej (KAMCD 67).
W lutym 1967 roku dołączył do drugiego składu Skaldów i nagrał z nimi część utworów na debiutancki album Skaldowie (1967). Jego twarz znalazła się na okładce, choć muzycy zespołu twierdzą, że nie ma tutaj utworów z jego udziałem. W 1968 roku wystąpił przy drugim longplayu Wszystko mi mówi, że mnie ktoś pokochał.
W 1968 roku zagrał także w filmie Kulig i brał udział w programach telewizyjnych Listy śpiewające. W 1969 roku belgijska telewizja nakręciła film dokumentalny Ewa Demarczyk in Brussels z udziałem piosenkarki i jej grupy, z którą Jamrozy współpracował. W 1971 roku powstał krótkometrażowy film Tyle czasu do zmierzchu z muzyką Zygmunta Koniecznego.
W latach 70. jako gitarzysta i klawiszowiec dołączał do zespołu Fang, współtworząc go z Pawłem Birulą, Andrzejem Lechowskim, Marek Patrzałkiem i Andrzejem Popielem; po pewnym czasie miejsce Popiela zajął Zbigniew Fyk. W późniejszych latach zajmował się kaletnictwem i hodowlą zwierząt.
Zmarł 29 listopada 2012 roku i został pochowany na Cmentarzu Prądnik Czerwony w Krakowie (kwatera CCCXV-8-12).