Stanisław Ratusiński

Szybownik, pilot sportowy, instruktor, doktor nauk wychowania fizycznego, wykładowca akademicki
19.03.1935 02.06.2001 Mielec

Biografia

Stanisław Ratusiński urodził się 19 marca 1935 roku w Mielcu jako syn Mariana Ratusińskiego i Feliksy z domu Frączkiewicz. Po rozwodzie matki opiekowali się nim dziadkowie ze strony matki.

W wieku 17 lat zmienił imię na Grzegorz i podając się na lotnisku za sierotę rozpoczął szkolenie pilota szybowcowego. Dwa miesiące później zdobył licencję, a w wieku 19 lat został kierownikiem Sekcji Szybowcowej Świdnickiego Aeroklubu.

W latach 1957–1960 pełnił funkcję starszego instruktora szybowcowego i samolotowego w Wyczynowej Szkole Szybowcowej w Jeżowie. W 1959 zdał maturę w liceum w Jeleniej Górze, a kilka miesięcy później otrzymał Diamentową Odznakę Szybowcową nr 42.

W 1962 roku, 29 czerwca, ustanowił rekord świata: przelot docelowy i powrót z pasażerem na Bocianie SP 2033, pokonując dystans 543,5 km (trasę Przylep–Lublinek–Przylep).

W tym samym roku został mianowany podporucznikiem w korpusie oficerów lotnictwa. Jako rekordzista świata i ceniony instruktor szybowcowy szczyt kariery przerwał studia; w 1967 rozpoczął studia zaoczne na AWF Poznań, a w 1972 obronił magisterium z zakresu sprawności ogólnej pilotów szybowcowych. Po degradacji przez władze Aeroklubu Ziemi Lubuskiej odszedł z lotnictwa w 1974 roku.

W latach 1974–1986 pracował jako główny specjalista ds. rehabilitacji w Zespole Uzdrowisk Kłodzkich w Dusznikach Zdroju. W 1978 uzyskał tytuł doktora nauk wychowania fizycznego na AWF w Poznaniu (rozprawa dot. usprawniania chorych po zawale serca metodą treningu interwałowego). Swoją autorską metodę rehabilitacji kardiologicznej rozwijał aż do końca życia.

W 1987 otrzymał propozycję pracy dydaktycznej w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Zielonej Górze i rozpoczął zajęcia ze studentami. Prowadził także prywatną praktykę i wydał dwie książki: w 1991 monografię Rehabilitacja rodzinna, a w 1994 Rewalidacja: samousprawnianie.

Życie prywatne: Stanisław ożenił się najpierw z szybowniczką Stefanią Hozakowską; małżeństwo trwało trzy lata i zakończyło się rozwodem w 1963 roku. Drugie małżeństwo z Danutą Ratusińską (z domu Comi) zawarte w 1964 roku, zaowocowało córką Ewą, scenarzystką. Zmarł w 2001 roku w wieku 66 lat, niecały rok po śmierci żony.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Ustanowienie rekordu świata przelotu docelowego i powrotu z pasażerem na Bocianie SP 2033 (543,5 km) w Zielonej Górze, 29 czerwca 1962.
Otrzymanie Diamentowej Odznaki Szybowcowej nr 42.
Uzyskanie tytułu doktora nauk wychowania fizycznego (1978) na AWF Poznań.
Publikacja Rehabilitacja rodzinna (1991) i Rewalidacja: samousprawnianie (1994).
Praca dydaktyczna i rozwój rehabilitacji kardiologicznej w Dusznikach Zdroju i Zielonej Górze.

Ciekawostki

W wieku 17 lat zmienił imię na Grzegorz.
Dwukrotnie żonaty, ma córkę Ewę z pierwszego małżeństwa.
Zmarł w Zielonej Górze, blisko roku po śmierci żony.

Udostępnij