Tadeusz Lucjan Szymberski

poeta i dramaturg
13.12.1881 02.11.1943 Mielec

Biografia

Tadeusz Lucjan Szymberski (ur. 13 grudnia 1881 w Mielcu, zm. 2 listopada 1943 w Aix-les-Bains) – polski poeta i dramaturg.

Syn Władysława Szymberskiego. Ukończył szkołę realną w Krakowie, w 1902 roku zdał maturę i rozpoczął studia na politechnice. Następnie studiował jako wolny słuchacz na wydziale filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Od 1920 do 1926 udzielał lekcji literatury polskiej. Od 1926 pracował jako bibliotekarz w Bibliotece Polskiej w Paryżu. Zmarł na serce w 1943 roku w Aix-les-Bains; tego samego dnia zmarła jego żona, malarka Zofia Benówna (1884–1943). Oboje pochowani są na miejscowym cmentarzu (kwatera 3-6-13).

Przyjaźnił się z Stanisławem Ignacym Witkiewiczem, Tadeuszem Nalepińskim, Tadeuszem Micińskim, Leonem Chwistką i Bronisławem Malinowskim. Witkacy sportretował go jako Tymbeusza w 622 upadkach Bunga. Malinowski dedykował Szymberskiemu Życie seksualne dzikich w północno-zachodniej Melanezji.

Wybrane utwory: Atessa. Scen cztery. Kraków, 1910; Sądy, kompozycja sceniczna. Dom Książki Polskiej, 1936.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Autor sztuk Atessa. Scen cztery (Kraków, 1910)
Autor Sądy, kompozycja sceniczna (Dom Książki Polskiej, 1936)
Pełnił funkcję bibliotekarza w Bibliotece Polskiej w Paryżu (od 1926)
Wykładał literaturę polską (1920–1926)

Ciekawostki

Witkacy portretował go jako Tymbeusza w 622 upadkach Bunga
Bronisław Malinowski dedykował mu Życie seksualne dzikich w północno-zachodniej Melanezji
Zmarł w Aix-les-Bains, tego samego dnia jego żona popełniła samobójstwo

Udostępnij