Jerzy Mamcarz

Jerzy Mamcarz urodził się w Mielcu w rodzinie Jana (1914–1988) i Franciszki z domu Piątek (1919–2007). Ukończył Technikum Elektryczne w Mielcu i maturę w 1972 roku. W latach 1972–1979 pracował w WSK Mielec jako technik, następnie w Gminnym Ośrodku Kultury w Wojsławiu na stanowisku instruktora muzycznego. W 1980 roku ukończył studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej (kierunek: pojazdy samochodowe), uzyskując tytuł inżyniera. W latach 1980–1981 należał do kabaretu Piwnica pod Baranami. Po zdaniu egzaminu przed Państwową Komisją Egzaminacyjną w Warszawie (z przewodniczącym prof.Aleksandrem Bardinim) 28 października 1982 roku uzyskał uprawnienia do wykonywania zawodu piosenkarza.

W latach 1982–1988 pracował w kabarecie „Ostatnia Zmiana” przy ZPR Warszawa razem z m.in. Janem Himilsbachem, Anitą Dymszówną, Jerzym Cnotą, Wiesławem Niderausem, Stefanem Zachem i Bronisławem Wrocławskim. Następnie, w latach 1988–1989, współpracował z Młodzieżową Agencją Koncertową w Warszawie, przygotowując koncerty m.in. wspólnie z Tomaszem Raczkiewym pod tytułem „Ze sztuką na Ty”. Od 1990 roku prowadził własną Agencję Artystyczną MAART.

W 1989 roku reprezentował Program III Polskiego Radia na Festiwalu OIRT w Pradze. Występ ten zaowocował w 1990 roku recitalem na „Tage der Leichten Musik” w radiu Hessischer Rundfunk we Frankfurcie nad Menem. Telewizja emitowała jego recitale „Na początku słowa” (reż. Marian Ligęza) i „Jeszcze skrzydła mam odrosną” (reż. Barbara Sałacka). Audycje zrealizowano w Gdańsku i Warszawie dla TVP2. Wydał płytę „...jeszcze tańczą ogrody” (Polskie Nagrania Edition 1997), nagraną z orkiestrą Zygmunta Kukli, oraz książkę poetycką o tym samym tytule, opublikowaną w 1998 roku przez Dom Wydawniczy Bellona, zawierającą teksty piosenek zilustrowane graficznie przez Krzysztofa Litwina.

W 2009 roku ukazała się płyta „Lustrum” z utworami nagranymi z Marcinem Partyką. W 2015 roku wydał płytę CD „Romans na łyżworolkach” (Warner Music Poland). W 2017 roku ukazała się książka „PONTE – przewodnik poetycki Italia” (Wydawnictwo Duży Format) z rysunkami Franciszka Maśluszczaka, a w 2020 roku książka „Przewodnik poetycki – POLSKA – perły architektury” z rysunkami tego samego artysty oraz płyta „Słowno-muzyczny przewodnik poetycki POLSKA” w ramach projektu „Kultura w sieci”.

Uczestniczył w warsztatach piosenkarskich w Lublińcu. Był laureatem wielu konkursów i przeglądów m.in. w Myśliborzu, Olsztynie, Toruniu, Wałczu, Tarnowie, Krakowie i Rzeszowie. W 1998 roku utwór „Śmieszna lub smutna piosenka o Don Kichotach” przez trzy miesiące zajmował pierwsze miejsce na Liście Przebojów Piosenki Literackiej Programu I Polskiego Radia. W 2015 roku pieśń „Zbyt późno” z ostatniej płyty była Piosenką Dnia Jedynki.

Recitale prezentował m.in. w Teatrze Rampa, Starej Prochowni, Teatrze na Woli, klubach i kabaretach, a także w cyklach: „Ogrody Frascati”, „Galeria Śpiewających Poetów” i „Poznaj Bardów”. Był autorem kalamburów, aforyzmów i sentencji oraz pojęć „anegdotyk” i „przewodnik poetycki”. Był prezesem Warszawskiej Sceny Bardów i konferansjerem koncertów kabaretu literackiego z udziałem m.in. Andrzeja Brzeskiego i Jerzego Filara.

Był pomysłodawcą i dyrektorem artystycznym Festiwalu im. Jonasza Kofty „Moja Wolności”, organizowanego od 2006 roku. W 2019 roku w CPK Praga-Południe uruchomił cykl koncertów „Scena Autorów ZAKR”. Jako prezes ZAKR był organizatorem i prowadzącym koncert jubileuszowy „75 lat ZAKR” (20 grudnia 2020 roku) w Teatrze Rampa. Mieszkał w Warszawie z żoną, filolożką Barbarą. Zmarł w Warszawie i został pochowany na cmentarzu komunalnym w Mielcu.